Śmierć duszy

 Rudolf Steiner – GA 296 -Edukacja jako problem społeczny: Wykład IV: Edukacja jako problem związany z kształceniem nauczycieli – Dornach, 15 sierpnia 1919 r. Intermediarius: B.S.

Wystarczy przyjrzeć się pewnym szczegółom dzisiejszej edukacji, aby docenić wielkie trudności na drodze postępu. Ci, którzy dziś uważają się za dobrze zorientowanych w problemach edukacji, powtarzają, że wszystkie instrukcje, nawet w najniższych klasach, muszą mieć formę lekcji przedmiotowych. Na przykład w nauczaniu arytmetyki wprowadza się mechaniczne pomoce do liczenia. Największą wagę przywiązuje się do tego, by dziecko najpierw wszystko zobaczyło, a dopiero potem tworzyło swoje wewnętrzne koncepcje na ten temat. Z pewnością dążenie do takiego obiektywizmu w edukacji jest pod wieloma względami w pełni uzasadnione.

Niemniej jednak nasuwa się pytanie, co stanie się z dzieckiem, jeśli będzie otrzymywało tylko lekcje przedmiotowe? Staje się ono psychicznie wysuszone, wewnętrzne siły dynamiczne jego duszy stopniowo zamierają. Cała jego istota jednoczy się z obiektywnym otoczeniem, a to, co powinno wyrastać z jego wnętrza, stopniowo zamiera. Sposób przedstawiania materiału w dużej części naszej dzisiejszej edukacji jest związany z tym zamieraniem duszy. Ludzie nie zdają sobie sprawy, że zabija się duszę, ale to naprawdę się dzieje.

A konsekwencją jest to, czego ludzie doświadczają dzisiaj. Jak wielu z nich to osobowości obciążone problemami! Jak wielu nie jest w stanie w późniejszych latach wytworzyć z własnych wewnętrznych zasobów tego, co mogłoby dać im pocieszenie i nadzieję w trudnych czasach i umożliwić im radzenie sobie z przeciwnościami losu! Widzimy obecnie wielu ludzi rozbitych. W ważnych momentach mają wątpliwości co do kierunku, w którym powinniśmy podążać.

źródło: https://rsarchive.org/Lectures/GA/GA0296/19190815p01.html