Kiedy budzi się dusza Ziemi

Intermediarius: B.S.

Zima jest czasem największego przebudzenia, najsilniejszej czujności Ziemi, natomiast lato to sen Ziemi, jej błogie poddanie się kosmicznym odległościom, odejście duszy i ducha Ziemi z jej fizycznego i eterycznego ciała w makrokosmos, w sferę gwiezdnych światów. Opis w poetyckiej formie tego procesu znajdujemy w przytoczonych poniżej słowach Rudolfa Steinera.

Sergej O. Prokofieff

Śpi dusza Ziemi
W letnim upale
Podczas gdy zewnętrzna chwała Słońca
Promieniuje przez sfery przestrzeni.
Budzi się dusza Ziemi
W zimowym chłodzie,
Gdy Słońce w swej wewnętrznej istocie
Rozjaśnia się w duchu.
Letni dzień radości
Dla Ziemi to sen:
Zima świętą nocą
Dla Ziemi jest dniem.

Rudolf Steiner, Przesilenie

Asleep is the soul of Earth

In Summer’s heat

While the Sun’s outward glory

Rays through the realms of space.

Awake is the soul of Earth

In Winter’s cold,

While the Sun’s inmost being

Lightens in spirit.

Summer’s day of joy

For Earth is sleep:

Winter’s holy night

For Earth is day.

Rudolf Steiner, Solstice